Dansmeesterviool

Was je in vroegere eeuwen kind van een koning, een prins of van rijke ouders, dan leerde je vanzelfsprekend de sarabande en het menuet dansen op je tiende.

Dansmeesterviool

Nu kijk je een keer naar tv of internet en dan kun je al aardig meedoen op de dansvloer, maar toen kwam de dansmeester langs op het paleis om je de pasjes te leren. Daar was muziek bij nodig en daartoe had de leraar een klein, slank viooltje bij zich, dat zo smal was dat het in de zak van zijn jas paste. In Frankrijk heet zo’n instrumentje dan ook pochette, maar wij zeggen dansmeesterviool.

Dansmeesterviolen waren er in allerlei gedaantes, van miniatuur-vioolvorm tot een lang dun ‘schuitje’, de sordino. Op de foto ziet u twee voorbeelden. Links (met strijkstok) is een dansmeesterviool in een vereenvoudigde vioolvorm, rond 1800 gemaakt door de Engelsman Morrison. Rechts is een miniatuur in de vorm van een viola d’amore van Nicolo Guaeto, Cremona, 1792 (als het etiket de waarheid spreekt).

Beide dansmeesterviolen hebben een in verhouding lange hals omdat je er als volwassen man op moet kunnen spelen. Veel geluid komt er niet uit, maar in die pré-discotijd was het genoeg.

Periode
DOOR
DATUM
VERHALEN (0)